atatürk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
atatürk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

15 Mart 2017 Çarşamba

Bir Yazı - 8 Mart


Paylaşım rekorları kıran Filli Boya’nın bu güne özel hazırladığı videoda bir beyfendi diyor ki;
“Kadın gülmezse olmaz ki yani, o zaman çiçekler de açmasın!”

“Dünya Kadınlar Günümüz Kutlu Olsun!”

Bana bugün nasıl geçti ? Sabah sabah tam evden çıkacağım çayımdan son yudumu almıştım ki  küçük cadı yatağından kalkmış, uyku mahmuru gözlerle pıtı pıtı yanıma geldi. Hoop kedi gibi kucağıma yerleşti mi ?  Hadi git şimdi işe gidebilirsen. Öpüştük, koklaştık, seviştik azcık ama bende duygusallık diz boyuna ulaştı haliyle.  Çıktım evden lanet ede ede…  Bugün Dünya Kadınlar Günü…

CLK ‘nın önüne Çağlayan’a geldim. Bir hareketlilik. Kurumsal iletişimciler kapı önünde fotoğraf çekimi yapıyor, gelen geçene iyi dilek kağıtları ve kurabiye dağıtıyorlar. Tebrikler CLK … Bugün Dünya Kadınlar Günü…



Masama geldim. O da ne ? Bir kırmızı gonca gül. Ben şirketin tüm kadınlarına dağıttığını düşünmüştüm kiiiii, tam tebrikler CLK diyordum kiiiii, meğer düşünceli duyarlı bir arkadaşım bırakmış. Çok teşekkür ediyorum kendisine. Bugün Dünya Kadınlar Günü…

Derken öğlen oldu, derken yemek yedik, derken yine CLK tatlı ikramıyla bizi şenlendirdi. Tebrikler CLK.
Bugün Dünya Kadınlar Günü…

Eve geldim, mutfakta yemek hazırlarken Bora yanıma geldi.
“-Anne erkekler günü var mı?” diye sordu.
“-Yok maalesef oğlum.” dedim.
“-Yaaa … Yok mu ?” dedi, üzgün bir edayla, döndü ve gitti.
Yemekten sonra :
“-Anne sen otur bugün ben toplayacağım mutfağı.” dedi.
Baktım çatal bıçakları makineye koyuyor.  Görüntü pek tatlıydı. Hiç unutamayacağım.
Bugün Dünya Kadınlar Günü…




Veee birazda Tarih…
Şimdi bir kere biliyoruz değil mi, seçme ve seçilme hakkını 1930’da ilk Türk Kadınları elde etti.
Bizden 14 yıl sonra Fransa verdi, ertesi yıl Japonya, ertesi yıl İtalyalar, Çinler ve İsviçre’ler … 

Bundan tam 17 yıl önce yani 1913 yılında Mustafa Kemal Sofya Ateşemiliterliği’ne atanıyor. Daha doğrusu sürgüne gönderiliyor. Başarılı ve hırslı gençleri bir de üzerine muhaliflerse dokuz köyden kovarlar biliyorsunuz. Yok etmeye çalışırlar hatta… Zaten Mustafa Kemal’de bu göreve gitmez ise parti komitacıları onun ölüm fermanı yazmış bile...

General ve güzel kızı Dimitrina
Sofya’da savaş sonrası üst tabaka, davetlerde, balolarda eğlenerek savaşın kötü anılarını unutmaya çalışmaktadır. Mustafa Kemal dikkat çekici görünüşüyle Sofya gecelerinin müdavimi olur. Bu gecelerden birinde General Kovaçev ile tanıştırılır. General ile sürekli savaş anılarından konuşurlar ve muhabbeti ilerletirler. Bu vesileyle Mustafa Kemal General’in evine de girip çıkmaya başlar. Bu gel gitler sırasında Generalin güzel kızı Dimitrina ile tanışırlar. Aralarında hoş bir bağ oluşur. Balolarda davetlerde sürekli Dimitrina ile dans etmekte ve ona fikirlerinden bahsetmektedir.

Bir gün, bir gece, bir baloda dans ederken Mustafa Kemal ;
“-Kadın – erkek eşitliği Dimitrina, seçim hakkı, seçilme hakkı, kadınların her türlü özgürlüğü olmalı”
“-Bu Avrupa’da bile yok ki Mustafa. Türkiye’de ne zaman olur?”
“-Çok yakında Dimitrina, hem de çok yakında. Kadınlar yeniden doğuracaklar kendilerini…” der.

Bu diyaloğu Fikret Kızılok’un sesinden aşağıda paylaştığım linkten dinlemenizi öneririm.
Tüyleriniz ürpermezse bende ne olayım ? 




Cumhuriyet Kadınları

CLK Boğaziçi - Çağlayan
 Mart 2017


8 Haziran 2016 Çarşamba

Bir Makale : Dr. Erdal Atabek


BU TÜRKİYE SİZİN SEÇİMİNİZDİR 
Tesettür (kapanma – gizlenme) 10 yaşında kız öğrencilere indi. Burada kalmayacaktır.
Erkek ve kız okulları da ayrılacaktır. Sonra da sıra kamu taşıtlarında kadın erkek ayırımına gelecektir. Özel araçlarda kadın erkek beraberliği de sorgulanacaktır. Sırası var. Zamanı var.
Bu Türkiye’yi siz seçtiniz. Belki bu iktidara oy vermediniz ama gene de düşünürseniz, bu sonuca gelmede sizin de payınız olduğunu göreceksiniz. 10 yıllar boyunca, bu iktidar yıllarından çok önceden başlayan Kuran kursları adı altında milyonlarca çocuğun beyni yıkandı.
Bu süreçte çocuklara ‘ Kuran öğretme’ adı altında laiklik karşıtı, Cumhuriyet karşıtı telkinler yapıldı. Bu yaştaki çocuklara yapılan öğretim değil telkindir. Siz başınızı iki yana sallayıp geçtiniz.
Aklınıza bu çocuklara yaz okulları açıp çağa uygun programla yaz aylarını değerlendirmek gelmedi. Düşünmediniz. Üşendiniz. Size söylendiği zaman da ilgilenmediniz. Kuran kursunda beyni yıkanan milyonlarca çocuk büyüdü.
Eğitim gördüler. Fakülte kapılarına dayandılar. Kızlar ‘kapanma özgürlüğü’ istediler. Erkekler mescit istedi, Cuma namazına gitmek istediler. İnançları doğrultusunda yaşama hakkı istediler. Siz on yıllar boyunca bakıp durdunuz, şaşıp geçtiniz. ‘Çağa aykırı şeyler bunlar’ dediniz. ‘Devlet izin vermez böyle şeylere’ dediniz. İçinizde ‘ordu böyle şeylere izin vermez’ deyip rahatlayanlarınız vardı. Siz hep kendi yanınızda gördüklerinize kızdınız; neden (bir şey yapmıyorsunuz? Bak oralarda neler oluyor? ) diye söylenip durdunuz. Ama siz bir şey yapmadınız. Sizin göreviniz değildi ki. Siz seçimden seçime oyunuzu verdiniz, o kadar.
Bazen kızıp oyunuzu da vermediniz. Sonuçta bu on yıllar boyu, din adı altında dogma eğitimi almış milyonlarca çocuk büyüdü, seçmen oldu. Sandıktan onların kurup desteklediği parti kazanarak çıktı, iktidar oldu. Üniversitelere indirilmiş puanlarla girdiler, yargıç oldular, savcı oldular, kaymakam, vali oldular. Sizin şaşkın bakışlarınız arasında erkek hastaya bakmayan kadın doktorlar, erkek eli sıkmayan kadın idareciler oldu. Bu arada kadın eli sıkmayan erkekler de yöneticiler arasında yerini aldı. Siz, ‘aman benim çocuğum öz güvenli olsun, kendi kararlarını versin, kendi sorumluluğunu üstlensin, geleceğin dünyasında kendi yerini alsın’ diye elinizden geleni yaparken altınızdaki zemin kaydı. Çocuğunuzun okulunu İmam Hatip Okulu yapıverdiler. ‘Aman bu nasıl iş, çocuğum oraya mı gidecek?’ diye sızlanınca size 80 kilometre uzaktaki okulu gösterdiler. İmza toplayıp, başvurular, toplanıp şikayet etmeler sonuç verir mi diye bekliyorsunuz.
Bakın, size ‘su yolunu buluyor’ denildi. Siz, ‘hangi su, hangi yolu buluyor?’ demediniz.
‘Durmak yok, yola devam denildi.’ Siz, ‘hangi yola devam?’ diye sormadınız.
Siz sizdiniz, yol da onların istediği yoldu. Bunları söyleyenleri yıllarca bakan, başbakan yaptınız, sonra da cumhurbaşkanı seçtiniz. Şimdi, ülkeniz kanlı Orta Doğu savaşına girmek üzere, elbette sizin savaşınız değil. Elbette sizin kararınız değil. Ama artık karar verme iradesi de sizde değil…
Bu irade sizde olduğu zaman gereken işlerin hiçbirini yapmadınız. Sadece sızlandınız.
Hep başkalarının bir şeyler yapmasını beklediniz. Onlar sızlanmadı çalıştı. Hiç kimseden beklemeden kendileri gereken herşeyi yaptılar. Onlar kazandı, siz kaybettiniz.
‘Ama Amerika?’ demeyin sakın… Amerika işine geleni destekler.
‘Ama aydınlar?’ demeyin sakın… Aydın sizdiniz ve farkına varmadınız.
‘Ama ordu?’ demeyin sakın…Ordunun işi değildi sizin işinizdi.
Bugünkü Türkiye mi? Bu Türkiye sizin seçiminizdir.
Eğer bir şey düşünüyorsanız şimdi başlayacaksınız. Gün gün, saat saat, dakika dakika…
Ya da ‘akan suyun nereye gittiğini seyredeceksiniz.’
Siz; yine, en iyi yaptığınız işi yapın. Haziran ayında yazlıklarınıza, yurtdışı seyahatlerinize gidin. Hatta ”ben bunlara çok kızıyorum, oy kullanmayacağım’ deyin ve dediğinizi yaparak kendinizi hiçe sayın. Zaten yoktunuz, yine olmayın.
Bu arada seçime kadar geçecek zamanda, çevrenizde hala gerçekleri görememiş olanlara, bıkmadan usanmadan gerçekleri anlatmak yerine, bütün kabahati muhalefet partilerine yıkarak, kendinizi aklınızca, ‘aklayın.
Ve hele Başkent’in mutlu halkı; Atatürk’ün binbir imkansızlık içinde adeta yoktan var edip, kurduğu Devlet ve Cumhuriyete ‘Başkent’ olma onurunu verdiği kutlu şehrin halkı. Atatürk’ün kurduğu ve size vasiyet ettiği ‘Orman Çiftliğine’ (sinesinde bulunan ALTI Üniversite ile) bile sahip çıkamayıp, son dört dönemdir ‘Kurucu felsefeyi’ hiçe sayan bir anlayışla ortak yaşamınızdan doğan memnuniyetinizi bozmayın. Okey oynamaya, kafelerde efkar dağıtmaya, AVM’lerde zaman harcamaya, birbirinize karşılıklı durumdan şikayet nutukları atmaya devam ediniz.
Bankalarda ‘İl bazında Türkiye’de en yüksek Mevduat’ rekoruna sahip şehir (!?) olarak, İstanbul’un tüm arazilerini bitirdikten sonra sizi gözüne kestiren Yap-Sat’cıların Amerikanvari-Avrupai isimleriyle şereflenen evlerinize kavuşma hayalinizin üzerine başka gül koklamayın. Geleceğiniz müemmen ve hayırlı olsun.

27 Ocak 2014 Pazartesi

ÇANKAYA


Çankaya  öyle derin bir kitap ki, yazacağım makale asla sıradan olmamalı diye oldukça uzun bir düşünce süzgecimden geçirdim.  İlk sırada Cumhuriyet döneminin en etkin gazetecilerinden biri olan kitabımızın yazarı Falih Rıfkı Atay’a yer vermeyi uygun gördüm.

Falih Rıfkı Atay, Kurtuluş savaşı sırasında özellikle Atatürk’e yakınlığı ve önemli olaylara tanıklık etmesi ve bununla ilgili yazılarını yazmaya başlamasıyla dikkati çekmiştir. Hakimiyet-i Milliye, Akşam Gazetesi, Milliyet ve Ulus gazetelerinde başyazarlık yapmıştır. Köşe yazıları konusu genellikle Atatürk ve Batılılaşma ile ilgili olmuştur.  Kurtuluş Savaşını destekleyen yazıları nedeniyle idamı istenen kişiler arasında yargılandı. 1923’te TBMM’de 27 yıl aralıksız milletvekilliği görevini sürdürdü.  Yapıtlarını önemli kılan sağlam ve duru Türkçesini ustalıkla kaleme almış olmasıdır. Kendi de süsleme sanatından uzak ama içten ve etkin bir anlatımla ifade etmeyi tercih etmiştir. Bu tercihine eserlerini okudukça bizlerde şahit oluyoruz. Makalemde yer yer beğendiğim anlatıntılara yer vererek bunu sizlere de hissettirmek isterim.

Özsöz ile başlayan kitap Atatürk’ü bize çok genel ve güncel olarak anlatmaktadır. Ne yaptığını ,nasıl yaptığını, kimlere ne yaptıracağını bilen hesaplı bir adam olmasından , telkin sanatının inceliklerini pek iyi kavrayan yaman bir politikacı olmasından ve ara sıra Rumeli ağzına kayan tatlı bir  şivesi, büyülü bir sesi ve renkli hikaye üslubundan bahseder.

1881-1914 yılları arası çocukluğu ve ilk gençliği , 1914-1918 arası Birinci Dünya Harbi’ni ilk 150 sayfada tarihsel süreçlere çok girmeden tamamen perde arkası olayları anılarıyla birlikte birleştirerek anlatır. “Atatürk Türk tarihinde parlayıp sönen bir çok şöhretler gibi tesadüflerin adamı değildir. “ der.

Liderliğe Doğru başlıklı bir bölüme yer vermiştir. Benim en sevdiğim bölümlerden biride burası olmuştur. Çünkü burada dağınık ve kendi başına buyruk kuruluşları bir araya toplamak ve her toplanışa da milli hareket karakteri vermek ve Mustafa Kemal’i de onun lideri olmasından bahseder.  Mustafa Kemal ise adım adım , iki üç ay içersinde bunu gerçekleştirir. Bütün bu isteklere ulaşma başarısı bu bölümde anlatılır. Bu bölümü okuyup da bir kez daha Atatürk’e hayran kalmayacak olan bir kimse daha yoktur.

“Öyle şartlar içinde Mustafa Kemal’in yaptığını yapabilecek, cesarette demiyorum, belki ondan gözüpekler vardı, azminde demiyorum,belki onun kadar azimli olanları vardı, bilgi de demiyorum, şüphesiz ondan daha bilgili olanları vardı, fakat kırk yıllık ömrümde onun liderlik dehasında hiç kimseyi tanımadım. İradesinin insana şaşkınlık verecek bir eğilip bükülme kabiliyeti vardı. Mustafa Kemal, anasından tam gününde ve saatinde doğmuştu.”

Gerilla Devri ve Kuruluş Bölümünde ortamı çok iyi analiz etmiş ve kitapta uzun uzun bizlere aktarmıştır. Gerilla Devri sonunda ise İstanbul’a  döner ve orada ortamı havayı aktarır. Birinci İnönü zaferinin savaş olaylarını kısaca ancak bu zaferin perde arkasını uzun uzun anlatmaktadır. İşte o zaman anlıyoruz içerdeki düşmanların dışarıdaki düşmanlara nazaran çok daha çözülmesi zor bir durum olduğunu.

Sakarya Zaferi’nden sonraki gelişmelere baktığımızda kitapta 1918 Eylül’ünden 1921 Eylül’üne kadar geçen otuz beş aylık süreçte kurtuluşa iyice inanılmış olduğunu okuyoruz.  Milli Mücadele günlerini, sabahlara kadar süren uykusuz geceleri tüm çarpıcılığı ile bizlere aktarıyor. Bu bölümün en çarpıcı özeti ise ya İstanbul’da halife ve padişahın yanında ya da Ankara’da Mustafa Kemal’in tarafında olan safların oluşmasıdır. Hocalar ve şeriatçılık ise kışkırtıcılığı üçe bölmüştür. Bir kısım İstanbul’da halife ile beraber bir kısmı İngiliz ve Yunanlıların emrinde. Hepsinin ortak düşman olarak bellediği konu ise Tanzimat’a kadar olan sürecin tümünde “Batılılaşma” davasıydı.  İstanbul Tanzimat’a doğru Anadolu ise Tanzimat’tan geriye doğru yuvarlanıp gidiyordu.

Sonunda Zaferi şöyle dile getirir Falih Rıfkı Atay : “ Nemiz varsa, bağımsız bir devlet kurmuşsak, hür vatandaş olmuşsak, şerefli insanlar gibi dolaşıyorsak, yurdumuzu Batı’nın, vicdanımızı ve kafamızı Doğu’nun pençesinden kurtarmışsak, şu denizlere bizim diye bakıyor, bu topraklarda ana bağrının sıcağını duyuyorsak, belki nefes alıyorsak hepsini, her şeyi 30 Ağustos Zaferi’ne borçluyuz.”

Yeni devri acı tatlı her yönüyle dört ayrı bölümde gene anılarıyla birleştirerek bizlere aktarmaktadır.  Kemalizm ve Devrimler bölümünde değindiği konu ise hocaların, halifenin aynı zamanda padişah da olması gerektiği fikrinden caymamış olmaları idi. Muhafazakar Osmanlı ve sağ eğilimli Türkçüler de hala meşrutiyetçiydiler. İnkilap Devri, 29 Ekim 1923’ten  3 Kasım 1928’e kadar 5 yıl sürmüştür.

“Mustafa Kemal omuzlarındaki yükün ağırlığı hakkında fikri olmayan bir kabile reisi değildi. Görevlendirdiği her arkadaşını imtihandan geçirirdi. Bir istidat gördüğü vakit çabuk yetiştirdiği kadar, başarısızlık gördüğü vakit çabuk da feda ederdi.”

Din ve Devrimler, harf inkilabı, şapka inkilabı, iç didişmeler, ekonomi, kadının toplumdaki yeri  ve laisizm üzerine bölümlerde uzun uzun gözlemlerini ve Atatürk’ün bakış açısını bize tüm sadeliğiyle anlatmaktadır.

“Kadın hür olmadıkça ve umumi hayata katılmadıkça topluluğun durgun suyu dalgalanmaz.”

“Atatürk’ün amacı zengin, güzel ve milli Türkçe idi. Bu gayeden ayrılmak için insan Türklüğünden uzaklaşmalıdır. Bugüne kadar yaptığımız yapılacak olanların belki yarısından da ileridedir. Dilde geri dönülemez.”

Türkiye’de saat, takvim ve başlık değiştirmeye çalışmak ayrı bir şeydi. Bununla ilgili düşüncelerini ise yazar bize şöyle aktarır :  “ Mustafa Kemal bir tatlı su Türk’ü değil, hür fikirli bir Türk devrimcisidir. Fes ve şapka demek, medeniyet demek olmadığını pek iyi bildiğine şüphe yoktu. Fakat başlık değiştirmenin din ve iman değiştirme olduğu gibi batıl inanışlara saplanan ve mıhlanan bir kafaya hiçbir ileri tefekkür ışığı vuramayacağını da bilirdi. Asıl mesele kafanın içindeki inanışları söküp atmaktaydı. Bu başlık değil, baş davasıydı.”  Bu mesele Atatürk’ün sofralarında, Çankaya’da 1925 ‘lerde sık sık görüşülmeye devam etmiştir.

Atatürk’ün son yılları hatta son bölümünde gözyaşlarınıza engel olamayacaksınız. Hemen sonrasındaki anı ve fıkralar bölümü ile de kitap tamamlanmaktadır. Çankaya tüm kurtuluş savaşı’na , devrimlere ve inkilaplara farklı bir bakış açısıyla bakmamızı sağlayan önemli eserler arasındadır.


Kitabın Adı : Çankaya

Yazarı:  Falih Rıfkı ATAY

Yayınevi : Pozitif Cep Boy

Sayfa Sayısı : 712

Basım Yılı : Mayıs, 2010